این بلاگ بیشتر زندگی منو در برگرفته . برای همین حیفم اومد که بخشی دیگه از زندگی من جاش اینجا خالی باشه . من در تمام روز با موسیقی زندگی میکنم . موسیقی از تنها موارد معدودیه که به زندگی من معنا میده. بدون موسیقی زندگی بی رنگ میشه . بگذریم امروز روز افتتاح این قسمته بلاگه .در هرپست یکی از قطعات محبوب من .

کاری که امروز میزارم اسمش هست« مناجاتنامه». تکنوازی سازی هست به نامه «قیچک باس». قیچک سازه ایرانی که در جنوب شرق کشورمون زیاد ازش استفاده میکنن . آقای سیامک آقایی با تغییر در ساختمان آن ساز باس قیچک رو طراحی کرده . صدای بسیار زیبایی داره. صدایی بسیار شبیه به صدای انسان. برای دریافت این قطعه رو لینک زیر کلیک سمت راس بکنید و گزینه ی save target as رو انتخاب کنید . .

دریافت مناجاتنامه

چند وقت پیش هنگامی که احتمال زیاد اصبانی بودم و از زندگی خودم بدم اومده بود چشمم به یه گربه افتاد که داشت تویه آشغالا دنبال غذا میگشت(۱) توی سرم یه سوال خودش رو انداخت بیرون . واقعا چه موجودی توی این دنیا تونسته یا میتونه توی ایده آل خودش زندگی کنه .من که هنوز کسی رو پیدا نکردم. در پی این سوال جوابی پیش میآید : که ایده آل به تعریف شما از آن بستگی دارد بعد از کمی فلسفیدن دونستم ایده آل یعنی لذت بزرگ و حال هر انسان لذتهای مخصوص به خود رو داره . پس این پاسخ خوبی به سوال نیست وسوال به گونه ای دیگر مطرح می شود چه کسی توانسته به لذت بزرگ خود دست پیدا کند ؟

 «این نیست که انسانها به ایدهآلهایشان نمیرسند، میرسند منتها زیاده خواه هستند من برایت نوشتم تا وقتی تلاش میکنیم آنچیزی بشویم که دوست داریم، زندگیمان جالب است، وقتی رسیدیم خیلی جالب نیست»

 و باز من چنین برداشت میکنم که زندگی در ایده آل برای بشر ناممکن است پس چنین رنج بیهوده چرا؟.

...
اینک که گاو های معطر
در راه انقلاب
طرح و تپاله می ریزند

و جغد های قانونی
با عنکبوت ها
برنامه می نویسند ،
تا دوستانِ جنایت را
در حلقۀ حمایت گیرند

و ایستاده ها
نشسته  اند
و انزوای من
بوی کاغذ گرفته است،
ای دوست بیا تا صدای بلبل هائی را بشنویم که می گویند در قدیم می خوانده اند ...